يادداشت ها
حوزه های علمیه

حوزه های علمیه که زیر نظر علمای بزرگ دینی اداره می شد وسعی داشتند مستقل باشند ومستقل عمل کنند ،همیشه سایه اقتدار دولت ها در جنب آنان وجود داشته ،انتظار هم سویی و تأیید ویا حداقل اغماض و چشم پوشی وسکوت را از آنان داشته اند .البته این برای عالمان دوراندیش و دانشمندان آزاده میسر وقابل قبول نبوده است ؛چون عدول از حق ، پشت به خدا کردن است وهمراهی با ظالم ،حق کشی وگناه وخطای بزرگ محسوب می شود.

در سراسر تاریخ کهن ما مدیحه سرایان درباری وعالمان جیره خوار حکومتی وچاکران متملق و چاپلوس کم نبوده اند که به هر دلیلی عافیت وتداوم کار خود را در سیطره اقتدار حاکمان و دولت مردان ِ وقت ، چنین مقتضی می دانستند که دعاگووثناگوی اربابان زر و زور باشند ، ولی در عین حال ،مستقلین ِ حق جویی هم بوده اند که در فضای دیگر زندگی می کردند وبساط خود را از کرم اکرم الاکرمین غنی می ساختند ودر خدمت مردم بودند.

اینان آن کسانی بودند که در کارشان صداقت ، در نگاهشان محبت ،در اندیشه شان خیرخواهی ، در رفتارشان شادابی ، در سکوتشان دقت ودر تلاش شان اخلاص وجدیت بوده است.بزرگان زیادی در جامعه ما چنین بوده اند ودامنه خیر وبرکات کار آنان ،حتی تا به امروز هم مشهود وزنده وجاوید است .

از : واعظ ماندگار حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ احمد کافی ، مهدی کافی ، تهران ، سبحان ،چاپ یکم:1389،ص 114 و 115 .