يادداشت ها
خردگرايي


سرزمین ایران از اواخر حکومت محمدشاه قاجار دستخوش التهابات اجتماعی بسیار بوده است.قیام باب،قیام تنباکو،انقلاب مشروطه،قیام گیلان،تبریز،وخراسان،نهضت ملی کردن صنعت نفت که به قیامی همه جانبه علیه بریتانیا ،امریکا و محمد رضا شاه انجامید،و در پایان این راه،انقلاب بزرگ سال 1357،نشان دهنده ی بیش از 140 سال ناآرامی و خیزش های مردمی در کشور ماست که اغلب آن ها به شکست انجامید یا به انحراف کشیده شد،زیرا ملت ما می دانسته است که چه چیزهایی را نمی خواهد،ولی نمی دانسته است که چه چیزهایی را واقعاً باید بخواهد،و هنوز نیاموخته بوده است که باید خردگرایی را بنیان کارهای خویش،قرار دهد و دستخوش تصمیم گیری های مبتنی بر اطلاعات ناقص و احساسات نگردد.

این خود ِ قیام،انقلاب و شور و غوغا نیست که نجات بخش است؛این آگاهی،خرد و تصمیم گیری های عقلایی و بعدی ِ مردم و رهبران انقلاب است که می تواند انقلاب را به سازندگی و کشور را به تحول عمیق برساند ؛امری که امید می رود ،روزی انجام پذیرد.

از:جستاری چند در فرهنگ ایران،مهرداد بهار،تهران،فکر روز،چاپ دوم:1374،ص 358.