يادداشت ها
معنويت در ماه عسل!


ماه رمضان امسال رامردم با برنامه ی به اصطلاح معنوی ماه عسل سیمای جمهوری اسلامی گذراندند.اما چه معنویتی؟مسلمان نشنود،کافرنبیند!درصحنه ای ازآن دیدم که زن وشوهرجوانی نشسته بودند،درحالی که مردبی وقفه دست زن را درجلوچشم میلیون ها بیننده درساعات ملکوتی اذان می مالید! آن ها یی که برای حرکت ناخواسته ی لیلا حاتمی ، هنرمندمحبوب،آن همه سروصدابه پاکردند،چرااین بارساکت اند؟گویا در مملکت ما این امور، قبح فاعلی دارند،ونه قبح فعلی.به راستی اگربه جای آن جانبازجنگ،شخص دیگری درجای دیگری درملاعام زنش را می بوسید،چه هنگامه ها که برپانمی شد!ازپای تلویزیون بلندشدم ،آخرتحمل دیدن این همه معنویت را ازنهادی که روزگاری قراربوددانشگاه باشد،نداشتم.

درصحنه ای دیگرچندجوان ِ دچاربیماری روحی رابارفتارهای عجیب وغریب به تماشاگذاشته بودند.آیابایداین گونه به پرده دری ازآبروی انسان های مظلومی پرداخت که گناهی جزاین ندارندکه در زیرفشارروانی زندگی دراین اجتماع عدالت کُش بیش از این تاب نیاورده اند؟آیانیازمندان به درمان های روحی ،هیچ حقوقی دراین مملکت ندارند؟

خلاصه،داشتم در زیرباران معنوی سیمای ایران اسلامی خفه می شدم که دیدم مجری خوش تیپ "ماه عسل" برای این که به پدرومادرهایاد بدهددرهنگام گوزیدن بچه شان چه واکنشی نشان بدهند،ازعمل نابه هنگام کودکی علی رضانام ستایش کرده،غرق درمعنویت شده بود.بله!ماه رمضان امسال را به جای شنیدن ربنای ملکوتی وبی نظیر استادشجریان ،با این هرزگی ها ازتلویزیون ایران گذراندیم.راستی جشن هنر شیراز درزمان آن خدابیامرزدست کم هنرمندانه که بود!