يادداشت ها
سفر به عتبات (3)

روحاني پير در هنگام ورود به حرم امام علي با صدايي آهسته گفت :«هنگامي كه خود را روي چارچوب در حرم مي افكنيد، مواظب باشيد پيشاني تان به زمين نباشد. چون حالت سجده پيدا مي كند كه درست نيست. » اما به دليل اين كه مطلب را خيلي آهسته گفت، شايد فقط نفرات جلو آن را شنيدند و عموم افراد متوجه قضيه نشدند. بعدا من به ايشان يادآوري كردم، در شرايطي كه وهابي هاي عرب، ما شيعيان را به بت پرستي و يا پرستش ائمه متهم مي كنند ، افكندن خود بر روي چهارچوب در چه لزومي داشت؟

   متاسفانه، اين مرد روحاني كه سوادش از آن روحاني جوان بيش تر مي نمود، باز هم نمي توانست مسايل را به روز درك كند. در روضه اي كه به دليل صداي ناخوشايند ، نتوانست حالتي معنوي ايجاد كند، ناگهان جمله اي قریب به اين مضمون گفت كه: «چرا  ما بايد در ايران ، با اين همه شهيدي كه داديم، شاهد بد حجابی دختران و زنان باشيم؟»  من كه نتوانستم ارتباط اين موضوع را با زيارت حرم حضرت علي دريابم. يك دفعه روحانيي كه مربوط به كاروان ديگري بود، به كمك او آمد و خوش بختانه با صداي خوبي كه داشت ، توانست با روضه اي كه خواند، فضايي معنوي به  وجود آورد.

   از موارد شايان ذكر ديگر در نجف، آويزاني سيم هاي برق، فقر گسترده ي مردم و كودكان گرسنه اي بود كه گدايي مي كردند و نيز كودكان دست فروشي كه به اصرار از زايران مي خواستند چيزي از آن ها بخرند. درباره ي آويزاني سيم هاي برق ، البته در ازبكستان ، شادروان استاد محمود فرخ خراساني بيتي دارد از اين قرار:

بُد ز بس بر رودها بند از پي برق و زراعت                      رودخانه در نظر هم چون ني آمد بند بندم

با اين تفاوت  كه سيم هاي برقي كه  من ديدم  براي زراعت نبود، بلكه براي تأمين برق شهر و استفاده ي مردم از ماهواره بود!

   در حرم نجف ، تعدادي از شخصيت هاي مذهبي ايراني به خاك سپرده شده اند. برخي از ان ها عبارت اند از : آية الله العظمي سيد ابوالحسن اصفهاني ، شيخ عباس قمي ،صاحب كتاب دعاي معروف، يعني مفاتيح الجنان كه واعظ ما از آن به «گنجينه» تعبير كرد، آقا مصطفي خميني. 

ادامه دارد...