يادداشت ها
آهاي گل هاي نازنين!

   انديشيدن به زيبايي ها و لحظه هاي فرح بخش در شرايط سخت [...] اين خطر را با خود دارد که جاذبه ي اين جلوه ها شما را از انجام آن چه که متعهد بدان هستيد، بازدارد. ممکن است دست يابي به اين زيبايي ها شما را از خود بي خود کرده و پايتان را سست کند. خيلي ها در زندگي براي دست يابي به زيبايي ها، به هر پلشتي و زشتي تن مي دهند [...].

   آهاي گل هاي نازنين! مي دانيد چه قدر بي رحميد؟ براي چه اين همه زيباييد و دل فريب؟ مي دانيد چه قدر آدم ها اين جا به خاطر دست يابي به زيبايي شما به زشتي تن داده اند؟ آهاي، مي شنويد يا که گوشتان را گرفته ايد؟ مي دانيد چه قدر آدم ها براي اين که با تصاحب کردن شما دل خوش و دل شاد شوند، چه چشم هايي را که اشک بار نکردند و چه دل هايي را که نشکستند؟ اي بي رحم ها! چرا اين قدر زيباييد؟ [...]

   بسياري از جنگ هاي دنيا و جنايت ها براي دست يابي به زيبايي ها و لذت هاي زندگي بوده است. هيچ کس لاشخور را در قفس نگه داري نمي کند و اتاق پذيرايي اش را با پرهاي آن تزيين نمي کند. اما تا دلتان بخواهد، پرنده هاي زيبا اسير قفس مي شوند. هر چيزي از جمله زيبايي نيز دو وجه دارد؛ مهم نحوه ي نگاهي ست که به آن داريم. تأثير آن بر آدمي، هم زمان مي تواند هم سازنده باشد و هم مخرّب و هم ويرانگر.

 

(از کتاب و نويسنده اي ناشناس)