يادداشت ها
از صفويه به بعد


 

هریک از حرکات و سخنان حسین که شیعیان، شاه شهیدانش لقب داده اند ،در این لحظات ِ پراندوه ،موضوع هزاران حکایت است که برخی نیز از تخیّل ِ مردم ِ خاورمیانه نشأت گرفته است.فاجعه ی کربلا،الهام بخش ِ یک نوع تئاتر مردمی ،یعنی تعزیه است که این تراژدی را با تمام جزییات به نمایش در می آورد.بسیاری از راویان ِ واقعه ی کربلا،آزادانه جزییات ِ دور از ذهنی را به این داستان می افزایند.

همه ی دولت های ایرانی از صفویه (1736-1501)به بعد و به خصوص بعد از انقلاب،از احساسات ِ مردم نسبت به فاجعه ی کربلا استفاده کرده اند تا آن ها را علیه دشمنان متحد و بسیج کنند و قدرت خود را قوام بخشند.

 

از:قدمت روی چشم،ص 290.