يادداشت ها
کباب از دل

وقتی جمعی از اهل ذوق که در خراسان بودند،از ملک الشعرا[ میرزا محمد کاظم صبوری] پرسیدند که :چرا به باده گساری اقدام نداری و با این شوری که تو را در سر است،چرا باده ی تلخ نمی نوشی؟وی این رباعی را ارتجالا ً انشا کرد و در باده نخوردن ِ خود،معذرت خواست:

دانی به کجا شراب می باید خورد؟

آن جا که مثال ِ آب می باید خورد!

نه در بلدی که بعد ِ هر جرعه ی می

از پاره ی دل،کباب می باید خورد!

 

از:دیوان حاج میرزا محمد کاظم صبوری ملک الشعرای آستان قدس رضوی،به تصحیح و تحشیه ی محمد ملک زاده،تهران،کتاب خانه ی ابن سینا،1342،ص ط.