يادداشت ها
کرني ويت

کرنی ویت ، هنگامی که در زندانش انداخته بودند،اوقات را به مطالعه ی اشعار شاعر معروف ایتالیای قدیم ،هوراس ونمایش نامه [های ] راسین،نمایش نامه نویس بسیار مشهور فرانسوی می گذرانید وحتی وقتی که او را در زندان شکنجه می کردند و یک ساعت ونیم تمام کله اش را در میان چهار قطعه آهن ضخیم فشار می دادند وپاهایش را تا زانو در وسط دو تخته و سرب خرد می کردند و او را به طنابی آویخته بودند و وزنه ی 50 کیلو گرمی به انگشت شصت پایش بسته بودد که چیزی نمانده بود که آن را از بدن جدا سازد ،باز در آن حال،بیت اول غزل هوراس را زمزمه می کرد که با این کلمات شروع می گردد : " یوستوم ات تناسم" و چنین معنا می دهد که رادمرد عدالت پرور نباید خم به ابرو بیاورد ،ولو عالم از هم پاشیده شود وسپس با صدای بلندتری چنین گفت : " پروردگارا! من به تو وعظمت تو ایمان دارم و چون ایمان دارم ،از این همه عذاب و شکنجه ، رنجی احساس نمی کنم ".

از : نامه های جمال زاده، ص 49.