يادداشت ها
[سياه نمايي ِ گذشته ي تاريخي ِ ايران]


احسان هوشمند

[...] اساساً پس از انقلاب ،توجّه به هويّت ِ ايراني ،نَه تنها دغدغه ي جناح هاي سياسي ِ دو طرف نبوده که گاه برخورد با پايه ها و بنياد هاي اين هويّت در دستور ِ کار ِ آن ها قرار گرفته است.از سوي ديگر،بايد به حاکميّت هم انتقاد کرد.حاکميّت گاه و بي گاه با قوم گرايان برخورد مي کند ؛به جُرم ِ اين که وحدت ِ ملي را نشانه رفته اند.دولتمردان از خود ،نمي پرسند،در اين سال ها که برخورد با ستون ها و بنيان هاي هويّت ِ ملي در کانون ِ توجّه بود ،آيا اين رويکرد ،زمينه ساز ِ گسترش ِ قوم گرايي نبود؟

در کتاب هاي تاريخ ِ مدارس ِ ايران که از سال ِ چهارم ِ دبستان تا دبيرستان آموزش داده مي شود ،هدف ِ اساسي ،سياه نمايي ِ گذشته ي تاريخي ِ ايران است و وطن فروشي و مجموعه بدي هاي شاهان،دولتمردان و نخبگان به تصوير کشيده شده است ؛در اين معنا چه گونه مي توان گفت ،آن حاکميّت ها به دنبال ِ همانند سازي بوده اند؟

از:چشم انداز ايران ،ش 70،آبان و آذر 1390،"مليت،هويّت و فدراليسم :برآمدن هويت ايراني سده ها پيش از تشکيل دولت –ملت در ايران :گفت و گو با احسان هوشمند " ،سالار سيف الديني ،ص 170.