يادداشت ها
متن حکمي از ظهيرالدّوله


 

عموم ِ وکلاي اصناف را اظهار مي شود – از آن جايي که کليّه ي مخلوق ِ هرجايي که بي بضاعت و فقيرند،خداوند،آن ها را عيال ِ خود،خوانده و هرجايي که مَردُم ِ اغنيا باشند ،وکلاي کارخانه ي خدا هستند و هم چنين هرجايي علما هستند،پدران ِ روحاني ِ امّت اند و امّت به منزله ي اولاد ِ آن ها هستند،پس بايد وکلاي کارخانه ي الهي ، روزي ِ عيال ِ خدا را برسانند و تا وقتي رزق ِ آن ها را نداده اند ،نبايد به طلب ِ آسايش ِ خود،برآيند و نيز حقّ ِ پدران اين است : وقتي که اطفال ِ خود را گرسنه ديدند ،ابداً نبايد راحت باشند.[...].

از: خاطرات نويسي ايرانيان ،برت گ .فراگنر،ترجمه ي مجيد جليلوند رضايي ،تهران،شرکت انتشارات علمي و فرهنگي،چاپ يکم:1377،ص 229.