يادداشت ها
عميق و درس آموز

دکتر حاتم قادری

1-کسانی که آرمان هایی بزرگ دارند ومی خواهند ملتی را که دچار ِ تأخّر وعقب ماندگی ست،هدایت کنند؛بعضا ًبا دور زدن وقطع ِ مسیری که باید در زمانه ی خودش طی شود،افتخاراتی را به آن مَردُم تقدیم می کنند،ولی آسیب هایی جدّی را هم به آن مجموعه در روندی که باید طی شود،وارد می کنند.

2-در سال ِ 57 [...] به رغم ِ آن که ما اِعلام ِ جمهوری کردیم،امّا هنوز مستعدّ ِ جمهوری نبودیم .همان طور که در سال ِ 1286 که اَعلام ِ مشروطه کردیم،هنوز مستعدّ ِ مشروطه نبودیم.

3-انسان ِ مدنی شاد یا غمگین می شود ،ولی انسانی که خاستگاه ِ غیر ِ مدنی دارد ودچار ِ تکلیف است،معذّب می شود ؛در برابر ِ کار ِ غلط ،احساس ِ گناه دارد و در برابر ِ کار ِ درست،احساس ِ ادای تکلیف.

4-یکی از مشکلات ِ بنیادی ِ ما در ایران و در وجه ِ کلی ،این است که هیئت ِ حاکمه ها نسبت به وضعیّت های اجتماعی ِ شهرنشینی از یک سو وشعارهای متناسبی که گفته می شود،از سوی دیگر،معمولاًدچار ِ تأخّر هستند.یعنی کلیّت ِ هیئت ِ حاکمه معمولاً دچار ِ تأخّر ِ فرهنگی واجتماعی نسبت به شهرهایی مثل ِ تهران،شیراز و اصفهان هستند.

از: ماه نامه ی مهر نامه،س دوم،مرداد 1390،ش 14، " عصر ِ مشروطه خواهی تمام شده است:مشروطه خواهی و جمهوری خواهی در سده ی اخیر در گفت و گو با حاتم قادری" ، صص 61 تا 64.