يادداشت ها
مسئله ي شكنجه

شكنجه ، يكي از مسايلي ست كه جهان امروز با آن رو به روست. اما اين موضوع در ايران به پيش از اسلام برمي گردد. كتاب «تاريخ شكنجه در ايران» نوشته ي خانم دكتر هما ناطق مي تواند در اين زمينه راه گشا باشد. نيز «مسئله ي شكنجه» نوشته ي غلام حسين بقيعي در اين ارتباط خواندني ست. متني را كه مي خوانيد، از لابه لاي خاطرات يكي از زندانيان افغاني در سال هاي حكومت ماركسيستي ببرك كارمل برگزيده ام . با اين توضيح كه «خاد» مخفف «خدمات اطلاعات دولتي» ست كه نام سازمان پليس امنيتي رژيم ببرك وابسته به سازمان جاسوسي «كا گ ب» مي باشد.

 

 

 

نوع شكنجه در شكنجه گاه هاي خاد :

 

1-     لت و كوب همراه توهين و دشنام ( از خدا تا خواهر و مادر ) با مشت و لگد.

2-     زدن با  كيبل ( ساخته شده از سيم مسي كه در سر آن سرب به اندازه ي نيم كيلو جوش داده شده است).

3-     كشيدن ناخن ها و فرو بردن سنجاق و سوزن در زير ناخن ها.

4-     پيچاندن بندها و مچ هاي دست و پا تا هنگامي كه بي جا گردند.

5-     گذاشتن دست زير پايه هاي چوكي (صندل) و فشار دادن آن از بالا توسط مستنطقان.

6-     كندن موي زنداني.

7-     حبس در اتاق هاي نمناك و اجازه ي رفع ضرورت پس از 24 ساعت.

8-     ممانعت زنداني از رفع ضرورت تا جايي كه مجبور شود روي لباسش ادرار و غايط كند.

9-     تيل داغ كردن و سوزاندن اعضاي بدن زنداني.

10- سوزاندن ريش و محاسن زنداني.

11- بيتك دادن با؛ گذاشتن سه عدد بخاري جَرمني با ولتاژ 2000-4000 در سه طرف متهم و مجبور كردن وي را به صدها بيتك ( بالا و پايين شدن ) تا جايي كه بدن زنداني از شدت زياد حرارت سوخته و بشارد ( شاريدن يا شريدن ، ريختن پياپي آب از بالا به پايين ) و تا زماني كه فرد متهم اعتراف نكرده هيچ گونه مداوايي در مورد فرد شكنجه شده صورت نمي گرفت .

12- بستن سر و روي زنداني با خريطه ي سياه.

13- بردن زنداني در زيرزمين هاي وحشتناك و خون آلود و كشيدن اسلحه ، به روي زنداني.

14- تجاوز به زن و مرد زنداني توسط عساكر و مستنطقان.

15- تجاوز به ناموس زنداني پيش روي زنداني.

16- بستن آلت تناسلي مرد در مدت 24 ساعت – 48 ساعت و دادن هندوانه و آب فراوان به زنداني .

17- بي خوابي دادن و اعتراف گرفتن در حالت بي خوابي زياد.

18- داخل كردن بوتل «كوك» يا «تكا» به مقعد زنداني به اين نحو كه : اِزار و شلوار فرد متهم را كشيده و با مقعدش روي بوتل قرار مي دهند و شانه هاي زنداني توسط سه الي شش نفر فشار داده مي شود تا بوتل در نشيمنگاه فرو رفته و هرقدر كه فشار شكنجه گران بيش تر گردد زجر و شكنجه در اثر فرو رفتن بوتل ، شدت مي يابد و اين عمل آن قدر تكرار مي شود تا فرد زنداني اعتراف كند و طبق گفته ي يك زنداني ، يك نفراز افراد «حزب اسلامي» ، پيش از آن كه اين شكنجه در مورد وي اعمال شود ، اعتراف مي كند.

19- فرو بردن عصا به مقعد زنداني، چنان كه يك نفر زنداني كه بيش از 5 سال محبوس بود و پس از آزادي او را در قم ديدم ، اين نوع شكنجه را چنين قصه مي كرد :

رفيقم لنگ بود و او را با من يك جا شكنجه مي دادند ، يك روز با عصاي او به بازويم آن قدر محكم زدند كه كجي ِ دسته ي عصا شكست، و پس از آن شكنجه گران مرا خوابانده و سر عصا را به مقعدم فشار دادند تا جايي كه دو بار انزال شدم !

20- برق دادن با انواع و اشكال مختلف آن ، از بستن به چوكي برقي گرفته تا نشاندن زنداني روي منقل برقي و بستن منقل برقي به پشت زنداني و دادن برق به گوش ها، سوراخ هاي بيني و آلت تناسلي و زبان زنداني !

21-  زدن با برچه به ساق پا و پاشيدن نمك ميان زخم ها و بستن آن با پارچه ي آميخته با نمك.

22-  زدن با برچه به ساق پا و ساير اعضاي بدن و به شهادت رساندن زنداني و پيچاندن شان بين خريطه ي پلاستيكي و زير خاك كردن!

 

 

از : پشت ميله ها ( خاطراتي از شكنجه گاه هاي كابل ) ، ناظر حسين زكي ، چاپ اول در ايران : 1373، صص 126 تا 128.