يادداشت ها
گفت و گو با استاد اخراجي از دانشگاه مشهد

برای اختصار ِ بیش تر ،مطلب را با حذف ِ پرسش ها ارائه می کنیم:

جمشید ِ قشنگ هستم . متولد ِ 1347 در مشهد ،در کوچه ی " حوض ِ شیر"که بعدها "کارون"نام گرفت؛دریکی از محلات ِ قدیم که از سویی به "کوچه زردی"و از سویی به "میدان ِ گوهرشاد" ،(فلکه ی صاحب الزمان بعدی )می پیوست .ما آخرین نسلی بودیم که صدای اذان را از خانه ی همسایه می شنیدیم.

 پدرم در جوانی درگذشت .در آن هنگام ، کلاس دوم دبستان بودم . مادرم با فداکاری من و سه برادر و خواهرم را بزرگ کرد .

دوره ی ابتدایی را در مدرسه ی "باغچه بان" و راهنمایی را در مدرسه ی "جوینی"ودبیرستان را در دبیرستان " شهید فرازی" در رشته ی علوم ِ تجربی گذراندم . چند سال پس از گرفتن ِ گواهی نامه ی متوسطه ،به سبب ِ علاقه مندی به علوم ِ انسانی ،رشته ی تاریخ را در دانشکده ی ادبیّات ِ دانشگاه ِ فردوسی ِ مشهد برگزیدم . ورودی ِ سال 1368 بودم ودر سال ِ 1372 دانش آموخته شدم .

پس از کسب ِ مدرک ِ کارشناسی،امکان ِ ادامه ی تحصیل به دو شیوه برایم فراهم گردید: 1- قبولی در آزمون ِ کارشناسی ِ ارشد ِ تاریخ در تهران و تبریز 2- بدون ِ آزمون ،با استفاده از قانون ِ مربوط به دانشجویان ِ ممتاز ورتبه ی نخست در مشهد .

من به علت ِ شرایط ِ بد ِ اقتصادی ،راه ِ دوّم را انتخاب کردم . بنا بر این ،به مدّت ِ دو سال (از 1373 تا 1375) بورسیه ی وزارت ِ علوم شدم . پایان نامه ام " مشهد و کودتای 28 مرداد "بود که با نمره ی 20 مورد ِ تأیید قرار گرفت .

از بهمن ِ 1377 تا مرداد ِ 1387 به مدّت ِ9 سال ونیم،عضو ِ پیمانی ِ هیئت ِ علمی ِ گروه ِ تاریخ ِ دانشگاه ِ فردوسی بودم . در حدود ِ پنج سال پیش ،همه ی آزمون ها را از جمله سمینار وزبان ِ تخصّصی را گذراندم ،امّا متأسفانه ، دکتر هـ .و. که در دانشگاه ِ فردوسی ،قدرت را به دست آورده بود ،مانع از تبدیل ِ وضعیّت ِ این جانب از پیمانی به رسمی گشت . این در حالی بود که خودش پس از چند بار مردودی در آزمون ِ زبان ِ تخصّصی (انگلیسی) ،با موافقت ِ گروه ،با دادن ِ امتحان ِ زبان ِ عربی ،چون در حوزه هم درس خوانده بود ،رسمی – آزمایشی گردید .

او که در دوره ی اصلاحات ،فرد ِ آرامی نشان می داد ،پس از قدرت گیری ِ اصولگرایان در دانشگاه ِ فردوسی،دست به پاک سازی در گروه ِ تاریخ زد . در نتیجه ،حدود ِ یک دوم از اعضای گروه ِ تاریخ،قربانی ِ سیاست های انحصارطلبانه ی وی شدند . این را هم بیفزایم که من استقلال و شرافت ِ خود را با هیچ چیز عوض نمی کنم وهیچ گاه از این کارم پشیمان نیستم .

در نهایت ، به دیوان ِ عدالت ِ اداری شکایت بردم ودو رأی هم گرفتم ؛امّا دانشگاه ِ فردوسی که زیر ِ نفوذ ِ همان شخص قرار داشت،حاضر به پذیرش این رأی نشد وجلو ِ بازگشت ِ مرا گرفت .

برای گذران زندگی ،به کارهای گوناگونی پرداختم؛ از فعالیت در تعاونی ِ مسکن ِ اعضای هیئت ِ علمی  گرفته تا همکاری با بخش ِ تاریخ ِ  شفاهی آستان ِ قدس ویادداشت برداری برای یک طرح ِ پژوهشی.البته از کمک های مالی ِ همکاران،دوستان ،اعضای فامیل و برخی از دانشجویان نیز بهره مند بوده ام . اگر این روند ادامه یابد،مجبور خواهم بود تنها دارایی ام را که یک واحد آپارتمان ِ 82 متری در منطقه ی قاسم آباد ِ مشهد است،به فروش بگذارم .

پیام ِ من به شاگردان و دانشجویانم خلاصه می شود در وفاداری به آرمان ها وفراموش نکردن ِ تاریخ،فرهنگ و مردم کشورمان در هرجا که هستند .