يادداشت ها
سبز در آينه

 

خواستم واژه هاي سبز شعرم را براي سبز هاي وطنم بنويسم . خواستم سروده هاي سبزم را به سبزترين سبزهاي ميهنم ، ميرحسين موسوي ، پيش كش كنم . پس سومين مجموعه ي شعرم را گشودم . يعني از كتاب « من آينه ام ، تو آفتابي » سبزهايش را برگزيدم . به اميد اين كه سبز باشيم ، سبز بمانيم و سبز بخواهيم .

 

1- اي بهار مهر ، اي آواز خوان ِ دوره گرد!

باغبان را مژده ده با برگ هاي سبز رنگ

                                    

2- بيا به كوچه ي سبز بهار برگرديم

به عصر باغچه ي بي حصار برگرديم

 

3- خداي را چه كنم ؟ از صداقتي سبز است

اگر كه دست به جوباري از دعا زده ام

 

4- حضور سبز بهاري ، طراوت چمني !

صفاي بارش باران به پاي نسترني !

 

5- برده از چشمان مشتاقم ، لذت تصوير آهو را

اي خداي سبز ِ اين جنگل ! كور گردان ديده ي او را

 

6- ز جويبار كلامش وفاي سبز شكفت

اگرچه زردي تزوير ، سد راهش بود

 

7- عمر ِ عزيز در پي تصوير سبز رفت

كي با عبور ثانيه ، بيدار مي شويم ؟

 

8- گل نقره ي اشك ريزد از ديده ي ابر

باغ ِ افق ِ سبز ، غزل نوش بهار

 

9-  سرد هم چون سنگ بايد زيست 

تا بهار ِ سبز ِ يك ديدار

 

10- كسي كه حامل پيغام سبز باران بود

به جرم عشق به فصل بهار ، زنداني ست

 

11- هنوز آينه ي زندگاني ام زخمي ست

درخت ِ روشن و سبز ِ جواني ام زخمي ست

 

12- بر آن سرم كه به فرداي سبز برگردم

ازين كوير به صحراي سبز برگردم

 

13- فصل خواب ِ بهار مي كُشدم

زردي سبزه زار مي كشدم

 

14- اي صداي مبهم تحويل ! اضطراب سبز ، ما را كشت

انتظار ديدن يك بار ، آفتاب ِ سبز ما را كشت

 

 

به اميد پيروزي مهندس موسوي در انتخابات