يادداشت ها
قدرت و دولت، گذشته و آينده ي بشر

روح الله عباسي

 

دولت همین که به وجود آمد ، بر مردم اِعمال ِ فشار را آغاز می کند . به بهانه ی اجرای برنامه هایی که برای تأمین ِ سعادت ِ جامعه طرح کرده ،هرچه می خواهد ، می کند و کلیّه ی اَعمال را که غالباً ضدّ ِ انسانی و نادرست اند ، به نام ِ "ملت " ، به نام ِ " آزادی " ، به نام ِ "خدا ، شاه ، میهن " یا " آزادی ، برادری ، برابری " یا " دفاع از حقوق ِ بشر " انجام می دهد . دولت را نمی توان تحت کنترل قرار داد ؛ همان طوری که نمی توان آن را تحت فشار قرار داد ؛ روی کاغذ ، آری ! ممکن است ، ولی در عمل نه !

دولت را چه سود با دولتی دیگر عوض کردن ؟ زیرا دولت ها همه یک سان اند . دولت ها همه بد هستند . بدی و ظلم ، خصلت ِ ذاتی ِ هر دولت است . دولت را نمی توان از زندگی ِ جامعه حذف کرد و به جای آن هم چیزی گذاشت . برعکس ، باید کوشید جامعه ای ایجاد کرد که در آن نیازی به دولت وجود نداشته باشد ، ولی آیا چنین چیزی ممکن است ؟

توسعه ی زندگی ِ اجتماعی روز به روز آزادی ِ مردم را بیش از پیش محدود و اسارت را شدیدتر می کند . این توسعه ی علمی و فنی و اجتماعی بدان جا خواهد رسید که بشر به دست ِ خود ، وسایل ِ ظلم و استبداد را بیش از پیش در همه ی زمینه ها گسترش خواهد داد و آن وقت ، سراسر ِ جامعه به یک توده ی بَرده تبدیل خواهد شد .

باید تأکید کرد ، وقتی که از تغییر ِ دولت حرف می زنیم ، منظور این است که تفاوتی میان ِ این دولت و آن دولت نیست ! هر کدام به قدرت رسند ، خود را مالک ا لرقاب می دانند و از ایذا ی دیگران خودداری نمی کنند . قدرت ، سرچشمه ی ظلم است . حال ، این قدرت می خواهد مولود ِ ثروت باشد یا مولود ِ نیروی جسمانی و یا مولود ِ نیروی علمی و یا روحانی . گروه های حاکم الزاماً قدرتی دارند و به همین جهت ، فاعل ِ ظلم و ستم هستند . پس این ها را باید محو کرد ، به هر قیمت . نباید اجازه داد گروهی سرنوشت ِ دیگران را به دست گیرند . مسئله ی فرد یا افراد مطرح نیست ، بلکه خاصیّت ِ این نحوه صورت گیری یا تشکل ِ افراد یا جوامع ، کار را بدین جا می کشاند .

انسان ها از هر نوع حیوانی درّنده ترند و در سنگ دلی تالی ندارند . هیچ جانداری حاضر نمی شود نسبت به هم نوع ِ خود ، رفتاری را مجاز داند که آدم ها مجاز می دانند . جنگ میان ِ انسان ها صورت ِ وحشتناکی پیدا می کند که نظیر ِ آن را هرگز در جوامع ِ حیوانی نمی شناسیم . کشتار ِ دسته جمعی ( قتل ِ عام کمونیست ها به دست ِ هیتلر و در شرایطی به دست ِ استالین ) که نظایرش در جنگ های گذشته به کرّات دیده شد ؛ امحای یهودیان و اسرای جنگی ؛ کشتارهای مذهبی ؛ قتل عام های ژاپن با بمب های هسته ای آمریکایی و یا جنگ های با اسلحه ی شیمیایی و قتل عام ِ عرب ها به دست ِ انتگریست های اسراییلی . شما به نشان ها و مدال هایی که روی آستین یا یقه ی کت ِ فرماندهان ِ نظامی دوخته شده ، بنگرید ! قدردانی از روحیّه ی آدم کشی !

آینده ی جهان از گذشته هم وخیم تر خواهد بود . کشتارهای دسته جمعی با شدّتی بیش تر تکرار خواهد شد . جنگ های هسته ای ، شیمیایی ، باکتریولوژیکی و غیره خارج از اراده ی انسان و یا با اراده ی انسان باز هم روشن تر و بیش تر وحشیگری ِ انسان را نشان خواهد داد . در آینده اَبَر قدرت وجود نخواهد داشت . اَبَرقدرت ، تکنیک و علم و صنعت است . یک کارخانه ی مخفی خواهد توانست وسایل ِ امحای جمعی کثیر از موجودات ِ زنده را فراهم کند . شیمی و بیوشیمی وسایل ِ تخریب ِ حیات را در اختیار ِ همگان قرار خواهد داد . بشر برای مراقبت و کنترل ِ مراکز ِ صنعتی سرانجام و ناگزیر به استقرار و اجرای یک سیستم استبدادی ِ وحشتناک خواهد شد . [ آیا ]تحریم ِ اسلحه سازی برای مغلوب ها بعد از جنگ دوم جهانی ، جلوگیری از تحقیقات ِ هسته ای و حتا تخریب ِ تأسیسات ِ هسته ای ِ بعضی از کشورها و غیره مولود ِ استبداد نیست ؟

از : هویّت ِ محصور یا محصور ِ هویّت ، روح الله عباسی ، پاریس ، انجمن فرهنگی ایران و فرانسه ، چاپ یکم : 1375 یا 1996 ، صص 63-65 .