يادداشت ها
در سايه ی دموکراسی

 

محمد پورکیان

یک کشور بدون نان و بدون درآمد می تواند در سایه ی حکومت ِ دموکراسی ،یعنی حکومت ِمردم بر مردم و اعتماد ِ افراد با یک دیگر ، حیات ِاجتماعی ِخود را ادامه دهد ، ولی بدون وجود ِ آزادی ، محکوم به فناست . [...]. اگر ملتی بی سواد بوده ، ولی دارای حکومت ِ دموکراسی و آزادی داشته باشد ، میان ِ افراد نسبت به یک دیگر و هیئتِ حاکمه در برابر ِ جامعه و به عکس ، اعتماد حکم فرما گردد؛ همه ی مشکلات از میان رفته ، امنیّت ، عدالت ِ اجتماعی ، وحدت ِ ملی ورستگاری ِ توده ی ملت تأمین تواند شد . [امّا] در صورتی که همه ، با سواد ، دکتر ، مهندس ، پزشک و هنرمند بوده ، ولی تحت ِ رژیم ِ دیکتاتوری به سر برند ، درست کاری را دلیل ِ بی عرضگی ، راستی را ابلهی پنداشته ، ادب را مسخره کرده ، دزدی را یک نوع زرنگی ، دروغ گویی را وسیله ی پیشرفت دانسته ، تجمّل پرستی را که نوعی بت پرستی ست ، پیشه ی خود ، سازند . گو این که همه دانشگاه پیموده و دیپلمه [و] دکترا باشند ، نتیجه ، جز آن چه امروزه در پیش ِ چشم ِ ماست ، نخواهد بود .

از : ارنست پرون ( فرّاش دبیرستان ) شوهر شاهنشاه آریامهر ، محمد پورکیان ، آلمان ( برلن غربی ) ، موسسه ی مطبوعاتی غمگسار ، مرداد ماه 1357 ، ص 165 .