يادداشت ها
انحراف و انحطاط


جامعه ما چندان که به انحراف حساس است،به انحطاط حساس نیست.حال آنکه گاه انحطاط بدتر و خطرناک تر از انحراف است و اساساً انحطاط نیز نوعی انحراف است.[...] گاه آنچه انحراف نامیده می شود،چیزی جز برداشتی جدید از دین یا تعبیری جدید از سنتی کهن نیست.یعنی حساسیت بیمارگونه به انحراف موجب می شود که گاه هر برداشت و عبارت جدید از دین ، عین انحراف قلمداد شود.مثالی می آورم:اگر نویسنده ای مدعی شود که در اسلام ، مالکیت خصوصی وجود ندارد و این نکته را به دور از هیاهو و با زبان علمی مطرح کند،هیاهویی علیه این انحراف برمی خیزد و نویسنده کتاب ، به چندین اتهام و چند گناهِ  ناکرده ، گرفته می شود.اما اگر نویسنده کتابی در ثواب ِ خوردن ِ شلغم بنویسد و بهشت را برای مؤمنان ِ شلغم خوار تضمین کند،هیچ واکنشی در مقابل ِ این انحطاط و ابتذال مشاهده نمی شود.

از: راه خورشیدی ( اندیشه نامه و راه نامه استاد محمدرضا حکیمی ) محمد اسفندیاری،قم،دلیل ما،چاپ یکم:1382،ص 321.